Καταργήστε - επιτέλους - τα ΤΕΙ

Η Ελλάδα έχει την παγκόσμια πρωτιά με τα περισσότερα ΑΕΙ ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους (3,6 ο ελληνικός μέσος όρος, έναντι 2,4 της Ευρώπης και 1,6 των ΗΠΑ) και ταυτόχρονα έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία με ΑΕΙ χωρίς φοιτητές!!!

Κι όμως ουδείς ντρέπεται γι’ αυτό. Οι ευθύνες των πανεπιστημιακών, των διδασκόντων ΤΕΙ αλλά και του υπουργείου Παιδείας είναι μεγάλες, καθώς δεν φροντίζουν να καταργήσουν τα άχρηστα τμήματα. Ετσι για μία ακόμη φορά γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας μιας κάστας ανθρώπων που θέλουν να μην αλλάξει τίποτα, έστω κι αν η κατάσταση έχει τελματώσει.

Καθώς η καθιέρωση της βάσης του 10 ως ελάχιστο όριο εισαγωγής κρίθηκε από όλους παιδαγωγικά ορθή, προκαλεί αλγεινές εντυπώσεις η εμμονή των διδασκόντων στα ΤΕΙ να μην καταργήσουν τμήματα τα οποία είναι πλέον απαξιωμένα αφού δέχονται κάθε χρόνο ελάχιστους σπουδαστές:
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν πέντε τμήματα Φυτικής Παραγωγής σε όλη τη χώρα, τα οποία το 2008 δέχθηκαν συνολικά 56 σπουδαστές και κανείς να μην προτείνει τη συγχώνευσή τους σε ένα;

Πώς σήμερα η κοινότητα των ΤΕΙ διεκδικεί την «ανωτατοποίηση» των ιδρυμάτων, όταν σε ορισμένα δεν υπάρχουν σπουδαστές να φοιτήσουν; Θέλουν, λέει, να μπορούν να οργανώνουν ερευνητικά εργαστήρια και να συνεργάζονται με τα πανεπιστήμια, θαρρείς και η Ελλάδα δεν έχει αρκετά πανεπιστήμια για να καλύψει τη ζήτηση της αγοράς εργασίας. Ο λόγος, φυσικά, γι’ αυτή την εμμονή είναι ότι ορέγονται τη δόξα αλλά κυρίως τις απολαβές των πανεπιστημιακών, με αποτέλεσμα ουδείς να σκέφτεται τον αντίκτυπο που θα έχει η στρεβλή αυτή κατάσταση στην ελληνική αγορά εργασίας και, ευρύτερα, στην κοινωνία. Ας μας απαντήσουν ποιος πτυχιούχος ενός τριτοκλασάτου ΤΕΙ θα θελήσει αγόγγυστα να κάνει μία δουλειά που δεν συνάδει με τις σπουδές του, για τις οποίες μάλιστα έχει πληρώσει αδρά; Εξ ου και διαμαρτυρίες των νέων όταν ετεροαπασχολούνται.

Η διασπορά δεκάδων τμημάτων ΤΕΙ σε όλη τη χώρα, που συντελέσθηκε με ευρωπαϊκά κονδύλια από το 2000 χωρίς σχέδιο και με στόχο να ικανοποιηθούν τοπικές, μικροκομματικές σκοπιμότητες, έχει υποβαθμίσει την ανώτερη τεχνολογική εκπαίδευση. Και η απαξίωση των ΤΕΙ θα είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν αργά ή γρήγορα τα ιδιωτικά κολέγια θα αποκτήσουν τη θέση που τους επιβάλλει η ευρωπαϊκή νομοθεσία στην ελληνική μεταλυκειακή εκπαίδευση.

Εάν οι ευθύνες των διδασκόντων στα ΤΕΙ είναι μεγάλες, πολύ μεγαλύτερες είναι εκείνες των ηγεσιών του υπουργείου Παιδείας από το 2000. Σπατάλησαν δημόσιο χρήμα ρίχνοντάς το σε ένα… πηγάδι χωρίς πάτο. Ακόμη και σήμερα, παρότι έχει διαπιστωθεί το πρόβλημα, επιχειρείται να ικανοποιηθεί η κοινότητα των ΤΕΙ καθώς προωθείται ένα νομοσχέδιο, με βασική στόχευση τα ΤΕΙ να έλθουν ένα βήμα πιο κοντά στα πανεπιστήμια. Δυστυχώς, δεν διαφαίνεται η απαιτούμενη πολιτική τόλμη ώστε να ληφθεί η απόφαση της αξιολόγησης όλων των ιδρυμάτων και μετά η κατάργηση των απαξιωμένων. Μήπως η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου πριν από όποια ψευδεπίγραφη ανωτατοποίηση, πρέπει να απαιτήσει να αξιολογηθούν όλοι και κατόπιν να στείλει μερικούς σπίτι τους;