Παρελθόν στην Καλιφόρνια η υψηλού επιπέδου παιδεία και η αξιοπρεπής διαβίωση

«Oλα τα φύλλα είναι καφετιά και ο ουρανός είναι γκρίζος, βγήκα βόλτα μια χειμωνιάτικη μέρα. Θα ήμουν ασφαλής και ζεστός αν βρισκόμουν στο Λος Αντζελες. Ονειρεύομαι την Καλιφόρνια μια τέτοια χειμωνιάτικη μέρα», τραγουδούσαν οι The Mamas & the Papas στη δεκαετία του ’60. Περιέγραφαν με τους στίχους τους τον επίγειο παράδεισο που αντιπροσώπευε η Καλιφόρνια για τη μεσαία τάξη στις ΗΠΑ. Ωστόσο, ήδη από τη δεκαετία του ’30 στις μπαλάντες του με τίτλο Dust Bawl, ο κομμουνιστής τραγουδοποιός, Γούντι Γκάθρι, είχε προειδοποιήσει πως το καλιφορνέζικο όνειρο δεν είναι φτηνό.

Aντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας, η Καλιφόρνια υποχρεώθηκε την περασμένη Δευτέρα σε αιματηρές θυσίες στους τομείς της παιδείας, της υγείας, του σωφρονιστικού συστήματος, για να περιορίσει τις δαπάνες της κατά 30 δισ. δολάρια τα επόμενα δύο χρόνια.

Eκατόν πενήντα και πλέον χρόνια αφότου έφτασαν στην πολιτεία οι πρώτοι χρυσοθήρες, επιβεβαιώνονται οι χειρότεροι εφιάλτες του Μάικ Ντέιβις, του καταστροφολογικού προφήτη που έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τα πεπερασμένα όρια της Καλιφόρνιας στα βιβλία του. Οι πυρκαγιές, οι καταστροφές από τους σεισμούς και οι λοιπές συχνές θεομηνίες αποτελούν την εκδίκηση της καλιφορνέζικης φύσης για την υπερεκμετάλλευση του πλούτου της, την πληθυσμιακή έκρηξη και τον ανορθολογικό αστικό σχεδιασμό.

Η υψηλού επιπέδου παιδεία, οι ανοιχτές για το κοινό παραλίες, τα αχανή εθνικά πάρκα και η αξιοπρεπής διαβίωση σε ένα περιποιημένο σπιτάκι με πορτοκαλιές στον κήπο αποτελούν εδώ και αρκετές δεκαετίες όνειρο καλιφορνέζικης νύχτας.

Η άλλη πλευρά

Aυτοί που πληρώνουν το τίμημα δεν είναι φυσικά οι αραχτοί, λευκοί ως επί το πλείστον, ένοικοι του Μπέβερλι Χιλς, που έχουν για έμβλημά τους τη σαγιονάρα και πίνουν Μαρτίνι στις ιδιωτικές τους πισίνες. Είναι η άλλη πλευρά του οικονομικού απαρτχάιντ, που υπηρετεί την πρώτη. Οι Μεξικάνες γκουβερνάντες, οι Κορεάτες βιοπαλαιστές, τα γκαρσόνια, οι κηπουροί και οι συντηρητές για τις πισίνες που μιλούν σπαστά αγγλικά. Φτωχοί, παιδιά, ηλικιωμένοι, φοιτητές και κυβερνητικοί υπάλληλοι θα είναι τα βασικότερα θύματα των νέων μέτρων του «Εξολοθρευτή» κυβερνήτη, Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Λιγότερα δωρεάν βιβλία στα σχολεία, τσιγκουνιές στα πανεπιστήμια, περιορισμένες ιατρικές παροχές, συρρίκνωση επιδομάτων, κλείσιμο 200 εθνικών πάρκων, ιδιωτικοποίηση των φυλακών και άμεση αποφυλάκιση χιλιάδων κρατουμένων για την αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων είναι μερικές από τις διατάξεις που αποφασίστηκαν για να γλιτώσει η πολιτεία τη χρεοκοπία. Το θλιβερό είναι πως το ζήτημα που απασχόλησε περισσότερο τη Βουλή ήταν αυτό της πρόωρης αποφυλάκισης 25.000 - 26.000 κρατουμένων. Ισως η μοναδική θετική εξέλιξη - απόρροια των άδειων ταμείων στην Καλιφόρνια.