Tώρα δεν γίνονται απλά λάθη στην οικονομική πολιτική, γίνονται οικονομικές ανοησίες.
H έκτακτη εισφορά, το ειδικό τέλος στα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα και το αποκορύφωμα όλων, η «τακτοποίηση» των ημιυπαίθριων χώρων, δεν είναι απλώς κάποιες από τις συχνά ατυχείς αποφάσεις που λαμβάνονται για να καλυφθούν τα ελλείμματα.
Eίναι μέτρα πανικού και υποθηκεύουν το μέλλον, καθώς ναρκοθετούν κάθε προσπάθεια εμπέδωσης μιας υποτυπώδους, έστω, φορολογικής συνείδησης ή δικαιοσύνης και ενισχύουν την αίσθηση της κρατικής αυθαιρεσίας.
Για πρώτη φορά, στην περίπτωση της τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων, το κράτος εμφανίζεται και επισήμως να υιοθετεί την άποψη της «αρπαχτής» και να εξισώνεται στην πράξη με τον αυθαιρετούντα διεκδικώντας «μερίδιο» από αυτόν για την ανομία του.
Kαι για πρώτη φορά, με την έκτακτη εισφορά τόσο ηχηρά προκαλεί τον συνεπή φορολογούμενο να μιμηθεί τον διπλανό του φοροφυγά, ώστε να κρύβει κι αυτός τα εισοδήματα για να αποφεύγει τις δυσάρεστες εκπλήξεις και να αντιμετωπίζει με ειρωνία, όπως τόσοι άλλοι, τις όποιες φαεινές ιδέες και «εξυπνάδες» που διατυπώνονται κατά καιρούς.
Tέλος, στην περίπτωση του ειδικού τέλους στα «μεγάλα» αυτοκίνητα, για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα το κράτος εμφανίζεται να παγιδεύει τους πολίτες, παρέχοντας πρώτα κίνητρα για να αγοράσουν τζιπ, για να τους φορολογήσει στη συνέχεια επιβάλλοντας ακόμη μία έκτακτη εισφορά.
Πολλοί, μεταξύ των οποίων και η κυβέρνηση, θέλουν να πιστεύουν ότι και τα τρία αυτά μέτρα ενέχουν και ίχνη δικαιοσύνης.
Oι πολλοί, κάπου 1,5 εκατομμύριο νοικοκυριά, παρανόμησαν κλείνοντας τους ημιυπαίθριους χώρους, άρα πρέπει να πληρώσουν, είναι η λογική τους.
Aλλά κανένας δεν πείθεται γιατί από αυτή την «τακτοποίηση» πρέπει να πάρει μερίδιο - «μίζα» το κράτος.
Tο ίδιο παρατηρείται και με τους υψηλόμισθους (κυρίως) που καλούνται να πληρώσουν έκτακτη εισφορά. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ήδη αυτοί έχουν καταβάλει το 40% των εισοδημάτων τους στην εφορία και το προϊόν της έκτακτης εισφοράς χρησιμοποιείται για το έλλειμμα που έχει δημιουργήσει η ανίκανη εφορία η οποία αδυνατεί να φορολογήσει τον διπλανό τους, τον γιατρό, τον δικηγόρο και εκατοντάδες άλλους επαγγέλματίες που ενδεχομένως έχουν και ασύγκριτα υψηλότερο εισόδημα από αυτούς δεν πληρώνουν ποτέ ετήσιο φόρο εισοδήματος και -φυσικά- ούτε τώρα έκτακτη εισφορά.
Oσο για το ειδικό τέλος στα αυτοκίνητα, όλα θα ήταν σωστά, εάν προηγουμένως το κράτος δεν επιδοτούσε την ξένη αυτοκινητοβιομηχανία και εάν η εισφορά είχε προαναγγελθεί μαζί με τη μείωση του τέλους ταξινόμησης.
Eτσι με όλα αυτά και υπό το κράτος του πανικού, η κυβέρνηση προσωρινά και μόνο θα «μπαλώσει» κάποιες τρύπες. Aλλά ταυτόχρονα έχει τινάξει στον αέρα κάθε ίχνος κρατικής αξιοπιστίας και έχει στείλει σήμα στους συνεπείς φορολογούμενους να μιμηθούν τους απανταχού φοροφυγάδες.
Eίναι τρεις αποφάσεις που όχι μόνο πάσχουν νομικά, αλλά διδάσκουν την αυθαιρεσία... και επιβεβαιώνουν ότι στην Ελλάδα έξυπνος είναι αυτός που αποφεύγει την εφορία.

