Το «σχέδιο» ΠΑΣΟΚ και τα κορακίστικα

Oσοι έχουμε τη δυσάρεστη υποχρέωση να παρακολουθούμε τα πολιτικά δρώμενα από κοντά, τούτες τις μέρες κινδυνεύουμε, για μια ακόμη φορά, να υποστούμε κρίση νοημοσύνης. Ο κ. Γ. Παπανδρέου δήλωσε στο διεθνές συμπόσιο της Σύμης, ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει σχέδιο και όραμα για τον πολίτη». Ο πρώτος προβληματισμός μας προκλήθηκε με το δεδομένο ότι ο οραματισμός προηγείται του σχεδιασμού, ενώ η φράση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δηλώνει το αντίθετο. Μήπως, λοιπόν, ο πολίτης καλείται να οραματισθεί και όχι να πληροφορηθεί το «σχέδιο»; Τη σύγχυσή μας επέτεινε και η «συμπληρωτική» φράση του κ. Παπανδρέου: «Ομως αυτό το σχέδιο και το όραμα δεν μας αρκεί. Γι’ αυτό το θέτουμε στην κρησάρα των καλύτερων και προοδευτικότερων μυαλών του κόσμου, προσωπικοτήτων που θα συμβάλουν και θα βοηθήσουν στη επίλυση των προβλημάτων, με βάση την πράσινη ανάπτυξη, για να πάει η Ελλάδα μπροστά…», κ.λπ., κ.λπ. (Κρησάρα, για τους νεότερους αναγνώστες, είναι το κόσκινο που διαχωρίζει τα πίτουρα απ’ το αλεύρι). Επομένως το «σχέδιο και το όραμα» του ΠΑΣΟΚ χρειάζονται ακόμη ένα δραστικό -και μάλιστα διεθνές(!)- κοσκίνισμα, ενώ παραμένει άγνωστη έως σήμερα η αναλογία του σε πίτουρα και αλεύρι…

Θα μπορούσε κανείς όλα αυτά να τα αποδώσει στα «κακά ελληνικά» του κ. Παπανδρέου. Τούτο, όμως, έπαψε να αποτελεί ελαφρυντικό, αφού ελλείψει κυβερνητικού προγράμματος, τα… κορακίστικα χρησιμοποιούνται, πλέον από ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ, ως πολιτικό άλλοθι. Το τελευταίο 15νθήμερο έχουν τεθεί στη Βουλή προς συζήτηση και ψήφιση μια σειρά νομοθετημάτων, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη λαθρομετανάστευση, την εγκληματικότητα και τη νεοτρομοκρατία. Αποβλέπουν, δηλαδή, στο να ανταποκριθεί η Πολιτεία στο επιτακτικό αίτημα των πολιτών, για την αποκατάσταση του αισθήματος ασφαλείας, το οποίο εκφράσθηκε με την καθολική (πλην ΛΑΟΣ) αποδοκιμασία των πολιτικών κομμάτων στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Κλήθηκαν, έτσι, από την κυβέρνηση τα κόμματα να τοποθετηθούν σε καίρια θέματα, όπως π.χ. η μετατροπή του δουλεμπορίου από πλημμέλημα σε κακούργημα, η άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για κακουργήματα, η χρησιμοποίηση των καμερών, η δημιουργία τράπεζας DNA, κ.ά.

Σε όλα τα παραπάνω μέτρα το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τα κόμματα της Αριστεράς, αντέταξε ένα κατηγορηματικό όχι, χωρίς οι εκπρόσωποί του να αντιπροτείνουν κάποια λύση ή -έστω- να αιτιολογήσουν με στοιχειώδη πειστικότητα την καταψήφισή τους. Ετσι, π.χ. ο κ. Παπουτσής «αιτιολόγησε» την καταψήφιση, θεωρώντας σχετικό νομοθέτημα ως «καθαρά επικοινωνιακό, που συνιστά αίτημα της κοινωνίας του φόβου, που δημιουργεί η κυβέρνηση»(;). Ο κ. Σκουλάς, περισσότερο ειλικρινής, είπε πως το κόμμα του «όταν γίνει κυβέρνηση θα κάνει μια σωστή διαβούλευση, πάνω στα θέματα αυτά». Αλλα «καταλυτικά» επιχειρήματα των εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ ήταν ότι η κυβέρνηση «αντιγράφει την ατζέντα του ΛΑΟΣ», ότι «δεν έχει τεκμηριώσει επιστημονικά την αποτελεσματικότητα των νέων ρυθμίσεων», ότι «δεν διαβουλεύεται, (προφανώς και δεν συναποφασίζει!) με την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων» κ.ά. (Για το τελευταίο ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε ότι ενώ ήταν γνωστές οι συγκεκριμένες προθέσεις της κυβερνήσεως στην αρχή αυτή από την έναρξη του χειμώνα, η απάντησή της ήταν ότι θα συνεδριάσει τον Σεπτέμβριο)…

Συμπέρασμα: Οψέποτε διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές θα ξέρουμε γιατί καταψηφίσαμε την Ν.Δ., θα αγνοούμε, όμως, παντελώς γιατί αναδείξαμε το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Και αυτό είναι το χειρότερο.