Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

Κάθε χρόνο χάνεται ή πετιέται το 1/3 των τροφίμων παγκοσμίως

Στη συμπεριφορά των καταναλωτών και την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των διαφόρων παικτών στην αλυσίδα τροφοδοσίας τροφίμων οφείλεται η απώλεια και η σπατάλη στις χώρες μεσαίου και υψηλού εισοδήματος.

«Πιθανώς, ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους για τη σπατάλη τροφίμων στο στάδιο της κατανάλωσης, στις πλούσιες χώρες, είναι ότι οι άνθρωποι έχουν την οικονομική άνεση να σπαταλούν», τονίζεται στην έκθεση.


Στο στάδιο της λιανικής πώλησης, σπαταλούμε μεγάλες ποσότητες, λόγω των ποιοτικών κριτηρίων που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην εμφάνιση και εικόνα των τροφίμων (η έντονα κόκκινη ντομάτα, το σαν "καλογυαλισμένο" πεντακάθαρο. Οι ερευνητές επισύρουν, ωστόσο, την προσοχή σε σφυγμομετρήσεις που δείχνουν ότι οι καταναλωτές είναι έτοιμοι να αγοράσουν τρόφιμα που δεν ικανοποιούν τα πρότυπα εμφάνισης και εικόνας, αν τα τρόφιμα αυτά είναι ασφαλή και εύγευστα. Οι τελικοί καταναλωτές είναι σε θέση να επηρεάσουν τα ποιοτικά κριτήρια και πρέπει να το κάνουν, προτρέπουν οι ερευνητές που συνέταξαν την έκθεση. Προτείνουν να πωλούνται τα αγροτικά προϊόντα κοντύτερα στους καταναλωτές, σε λαϊκές αγορές ή σε καταστήματα αγροτικών προϊόντων.

Πρέπει να βρεθούν καλές χρήσεις για τα τρόφιμα που στην αντίθετη περίπτωση θα τα πετούσαν. «Εμπορικές ή φιλανθρωπικές οργανώσεις μπορούν να συνεργαστούν με λιανοπωλητές για να συγκεντρώσουν και στη συνέχεια να πωλήσουν ή να χρησιμοποιήσουν προϊόντα τα οποία έχουν πεταχτεί αλλά τα οποία, από σκοπιάς ασφάλειας, γεύσης και διατροφικής αξίας, είναι καλά», υπογραμμίζεται στην έκθεση.

Συχνά, στις πλούσιες χώρες, οι καταναλωτές εν γένει ενθαρρύνονται να αγοράζουν περισσότερα τρόφιμα από όσα χρειάζονται. Εκστρατείες προώθησης του τύπου «αγόρασε τρία, πλήρωσε δύο» ή τα πλούσια, έτοιμα γεύματα που παράγει η βιομηχανία τροφίμων είναι τυπικά παραδείγματα «παγίδευσης» των καταναλωτών. Πολλά εστιατόρια προσφέρουν συχνά μπουφέ με καθορισμένη τιμή και προτρέπουν τους πελάτες να παραγεμίσουν τα πιάτα τους.

Ταυτόχρονα, οι καταναλωτές στις πλούσιες χώρες δεν καταφέρουν να προγραμματίσουν σωστά τις αγορές τους, διαπιστώνουν οι συντάκτες της έκθεσης. Αυτό σημαίνει ότι πετάνε στα σκουπίδια τρόφιμα πριν την ημερομηνία λήξης τους.

Πιθανά σημεία εκκίνησης για την αλλαγή των συνηθειών των καταναλωτών είναι η εκπαίδευση στα σχολεία και οι πολιτικές πρωτοβουλίες, προτείνουν οι ερευνητές και τονίζουν ότι «οι καταναλωτές στις πλούσιες χώρες πρέπει να διδαχθούν ότι είναι απαράδεκτο να πετάς τρόφιμα στα σκουπίδια, χωρίς λόγο».

«Πρέπει, επίσης, να αποκτήσουν συνείδηση ότι, δεδομένης της περιορισμένης διαθεσιμότητας των φυσικών πόρων, είναι πιο αποτελεσματικό να περιορίζεις την απώλεια από το να αυξάνεις την παραγωγή των τροφίμων για να θρέψεις έναν παγκόσμιο πληθυσμό που ολοένα αυξάνεται», καταλήγουν.