«Κινδυνεύουμε να σχεδιάσουμε την ασφάλεια επικαλούμενοι την ελευθερία και θυσιάζουμε την ελευθερία χωρίς να εξασφαλίσουμε την ασφάλεια»,

Αυτά δήλωσε η εκπρόσωπος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, κ. Ζωή Καρδασιάδη μιλώντας σε ημερίδα που οργάνωσε ο ευρωβουλευτής του ΠAΣΟΚ και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Σταύρος Λαμπρινίδης για τις πολιτικές ελευθερίας και την ασφάλεια στην ηλεκτρονική εποχή. Επίσης, αναφέρθηκε σε μία σειρά μέτρων που έχουν ληφθεί ή συζητούνται σε επίπεδο Ε.Ε., όπως η κατάργηση των θεωρήσεων βίζας (visa weaver program), η συνθήκη Prum για άρση ανωνυμίας των καρτοκινητών κ.ά.

Στην έλλειψη ευελιξίας που μπορεί να έχει μοιραίες συνέπειες αναφέρθηκε ο προϊστάμενος δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος κ. Ε. Σφακιανάκης και μίλησε για την περίπτωση παρόχου, που αρνήθηκε να δώσει πληροφορίες με αποτέλεσμα την κακοποίηση παιδιού. Στη χρήση των σχετικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως οδηγού για τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται αναφέρθηκε ο Ευρωπαίος επόπτης προστασίας δεδομένων κ. Peter Hustings.

Στην ημερίδα γνωστοποιήθηκε και η έκθεση του κ. Λαμπρινίδη για την «Ενίσχυση της Ασφάλειας και των Θεμελιωδών Ελευθεριών στο Διαδίκτυο» που αναμένεται να εγκριθεί στο τέλος του μήνα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να προωθηθεί προς το Συμβούλιο Υπουργών. Σ’ αυτήν αιτάται η απαγόρευση κάθε διοικητικού ή νομοθετικού μέτρου που θα μπορούσε να λειτουργήσει κατασταλτικά στην ελευθερία του λόγου. Ειδικά, υποστηρίζεται η απαγόρευση ποινικών κυρώσεων στην έκφραση αμφιλεγόμενων πολιτικών αντιλήψεων. Ζητείται να δημιουργηθούν δικλίδες ασφαλείας ώστε να μην αναπτύσσονται από κρατικούς ή άλλους φορείς μορφές ελέγχου και λογοκρισίας. Δεδομένου ότι στο Διαδίκτυο υπάρχει σημαντικό χάσμα εξουσίας και γνώσεων μεταξύ εταιρειών και δημόσιων φορέων από τη μια και επιμέρους χρηστών από την άλλη, τονίζεται η ανάγκη να τεθούν περιορισμοί στη λεγόμενη «συγκατάθεση» σε σχέση με το τι έχουν δικαίωμα οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις να ζητούν από έναν χρήστη.

Οπως χαρακτηριστικά γράφεται στην αιτιολογική έκθεση: «Στη σημερινή Ευρώπη ο «μεγάλος αδελφός» δεν θα έρθει με τη μορφή κάποιου αυταρχικού καθεστώτος. Θα έρθει αθόρυβα με τη συγκατάθεσή μας»...

Επειδή οι μηχανές αναζήτησης και η παροχή υπηρεσιών στο Διαδίκτυο έχουν διευκολύνει την εξεύρεση πληροφοριών για άτομα, ζητείται οι χρήστες να έχουν δυνατότητα μόνιμης διαγραφής προσωπικών τους δεδομένων που βρίσκονται στο Διαδίκτυο ή σε οποιοδήποτε άλλο μέσο αποθήκευσης δεδομένων που ανήκει σε τρίτο και οι φορείς παροχής υπηρεσιών να είναι υποχρεωμένοι να προχωρήσουν στη διαγραφή.