Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για τη σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε καθηγητά.
Καθηγητής: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτητής: Φυσικά.
Καθηγητής: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;
Φοιτητής: Ναι
Καθηγητής: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτητής: ...
Καθηγητής: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτητής: Ναι.
Καθηγητής: Είναι καλός ο διάβολος;
Φοιτητής: Όχι.
Καθηγητής: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;
Φοιτητής: Ο... Θεός ...
Καθηγητής: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;
Φοιτητής: Ναι.
Καθηγητής: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;
Φοιτητής: Ναι.
Καθηγητής: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;
Φοιτητής: ...
Καθηγητής: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
Φοιτητής: Μάλιστα...
Καθηγητής: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;
Φοιτητής: ...
Καθηγητής: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτητής: Όχι, κύριε.
Καθηγητής: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτητής: Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.
Καθηγητής: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
Φοιτητής: Ναι.
Καθηγητής: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
Φοιτητής: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
Καθηγητής: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
Φοιτητής: κύριε καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;
Καθηγητής: Ναι.
Φοιτητής: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;
Καθηγητής: Ναι.
Φοιτητής: Όχι, κύριε καθηγητά. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό... Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια... Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτητής: Σκεφτείτε το σκοτάδι, κύριε καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;
Καθηγητής: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτητής: Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα, κύριε καθηγητά. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο !
Καθηγητής: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτητής: Ό,τι η φιλοσοφική σας σκέψη κ.υριε καθηγητά είναι ελαττωματική.
Καθηγητής: Ελαττωματική! Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτητής: κύριε καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως τη σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος... Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: Eίναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
Καθηγητής: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
Φοιτητής: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;
Καθηγητής:
Φοιτητής: Έχετε δεί ποτέ κατάματα τον ήλιο;
Καθηγητής: Όχι.
Φοιτητής: Αφού δεν μπορείτε να δείτε τον ήλιο, πως έχετε απαίτηση να δείτε τον Κτίστη σας;
Καθηγητής:
Φοιτητής: Εγώ έχω την πίστη ότι ο Θεός οραματίστηκε και σχεδίασε μία άλλη ζωή, χωρίς να έχουμε ανάγκη το υλικό μας σώμα.
Ο Θεός ποτέ δεν στέρησε το αυτεξούσιο από τους αγγέλους, γιαυτό και ο διάβολος έγινε κακός και διέβαλε τον Θεό.
Άν όμως ο Θεός δεν στερεί από τους ανθρώπους και τους αγγέλους το αυτεξούσιο, τοτε γιατί μας έφερε μωρά στη γή, όπου θα αντιμετωπίζαμε τον θάνατο και την λύπη, αφού σαν μωρά δεν θα μπορούσαμε να ξέρουμε αν η επιλογή μας θάταν η σωστή;
Άρα ο Θεός θάταν άδικος.
Ποιός μπορεί λοιπόν να πάρει όρκο ότι πρίν έρθουμε στη γή δεν είμασταν άγγελοι στον ουρανό, που κάναμε συμφωνία με τον Θεό, να έρθουμε στη γή, διότι θέλαμε να μάθουμε τι σημαίνει θάνατος;
Ποιός μπορεί να πάρει όρκο ότι αυτή την συμφωνία με τον Θεό δεν θα την δούμε στην ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!! όταν θα πεθάνουμε και θα πάμε κοντά Του;
Εκεί θα μάθουμε για ποιό λόγο ήρθαμε στη γή, γιατί είμασταν όμορφοι ή άσχημοι, πλούσιοι ή φτωχοί, κοντοί ή ψηλοί, ηθικοί ή ανήθικοι και γιατί πεθάναμε την τάδε στιγμή.
Γιατί αποκλείετε λοιπόν την ΠΑΛΑΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, όπου ο καθένας από εμάς έκανε με τον Θεό για τον τρόπο και τον χρόνο παραμονής του στη γη;
Καθηγητής:
Φοιτητής: Άν μας δείξει στην ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ αυτά που ζητήσαμε από Εκείνον, πρίν έρθουμε στη γή, ίσως να μη πούμε ότι ο Θεός δημιούργησε το άδικο, ούτε ό,τι ο Θεός δημιούργησε το κακό.
Ο Θεός τα δημιούργησε όλα λίαν καλώς.

