Εδώ που φτάσαμε «τι μας συμφέρει»;

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου

Οι αγορές, με τα εκρηκτικά επιτόκια, μας «σπρώχνουν» αντικειμενικά προς το ΔΝΤ. Το ίδιο και μια σειρά αναλυτών έγκυρων διεθνών Μέσων. Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι ότι ακόμα και ο... κουρέας της γειτονιάς με ρώταγε προχθές «τι να κάνει με τις 30 χιλ. ευρώ που έχει στην τράπεζα και εάν προλαβαίνει το... ΔΝΤ ή όχι»! Τέλος, δεν είναι λίγοι εκείνοι (μεταξύ αυτών και κυβερνητικά στελέχη, σε τετ α τετ συζητήσεις) που θέτουν το ερώτημα «μήπως τελικά εδώ που φτάσαμε μας συμφέρει η προσφυγή στο ΔΝΤ;»

Η κυβέρνηση, ορθότατα, διαψεύδει τα σενάρια προσφυγής στην «έσχατη λύση» και αγωνίζεται για να αποφευχθεί πάση θυσία μια τέτοια εξέλιξη. Προτιμά, σωστά, να πληρώσουμε και τον δανεισμό του Μαΐου ακριβά και να κερδίσουμε χρόνο με την ελπίδα ότι η απόδοση των μέτρων και των διαρθρωτικών αλλαγών θα εξισορροπήσει και εν τέλει θα αποκλιμακώσει σταδιακά το κόστος δανεισμού.

Οι αγορές (και οι κερδοσκόποι) έχουν επικεντρώσει τη στάση τους, πρώτον, στη «δυναμική του χρέους» και την εκτίμηση ότι δεν είναι διαχειρίσιμο. Και, δεύτερον, στις συγχύσεις και τις ασάφειες γύρω από τον «διάτρητο» ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας και τις δυσκολίες ενεργοποίησής του.

Οι αβεβαιότητες αυτές (και όχι μόνο η κερδοσκοπία) εκτινάσσει τα spreads στα ύψη, σε συνδυασμό πάντα με το ευρύτερο «οικονομικό παίγνιο» με επίκεντρο το ευρώ και τη συνοχή της ευρωζώνης. Η ελληνική απάντηση σ’ αυτό το «περίπλοκο παζλ», που έχει μάλιστα και πλευρές που εξελίσσονται και ερήμην μας, δεν είναι απλή. Κατ’ αρχάς σε σχέση μ’ αυτά που εξαρτώνται αποκλειστικά από εμάς, πολλά θα κριθούν από τις αναπτυξιακές αντοχές που θα επιδείξει η χώρα. Μόνο μέσα από την ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας και τον περιορισμό της ύφεσης σε «λογικά επίπεδα» θα μπορέσουμε να ελέγξουμε μια ομαλή δημοσιονομική προσαρμογή, προϋπόθεση για να καταστεί μεσομακροπρόθεσμα διαχειρίσιμη η «δυναμική του χρέους».

Το άλλο θέμα είναι η αποσαφήνιση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης. Πρέπει η Ελλάδα να τον ζητήσει άμεσα. Οι «λεπτομέρειες» του τρόπου ανάπτυξης του δικτύου, ο χρόνος αντίδρασης, το σύστημα προσδιορισμού του επιτοκίου και το πότε η Ελλάδα μπορεί να το ζητήσει, χωρίς να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο ενός veto, είναι «λεπτομέρειες» που μπορεί το περί ου ο λόγος σχέδιο από «μη σχέδιο στήριξης» να γίνει τελικά μηχανισμός βοήθειας... Αυτές οι κινήσεις μπορούν να φέρουν αποκλιμάκωση των spreads. Και εν πάση περιπτώσει, δεν είναι τόσο άσχετοι οι Ευρωπαίοι που να μην αντιλαμβάνονται ότι πιθανή κατάρρευση της Ελλάδας σημαίνει κατάρρευση του ευρώ και της ευρωζώνης... Και κάτι τέτοιο προς το παρόν τουλάχιστον ούτε οι Γερμανοί επιθυμούν!