Είκοσι αιώνες τώρα όλοι οι άνθρωποι ακούνε, καθένας στη γλώσσα του και στη διάλεκτό του το κήρυγμα της Πεντηκοστής!

Δεν είναι μόνον το αναρίθμητο πλήθος των γλωσσών και διαλέκτων της οικουμένης στις οποίες μεταφράζεται και ακούγεται ο λόγος του Θεού. Αλλά είναι και η ξεχωριστή εκείνη γλώσσα την οποία μεταχειρίζεται το Άγιον Πνεύμα για να μιλήσει ιδιαίτερα σε κάθε ψυχή. Άλλοτε σα “γλώσσα πυρός”, άλλοτε σα “λεπτή αύρα”.

Το Πνεύμα αναλόγως των περιστάσεων χρησιμοποιεί και άλλη γλώσσα. Αλλιώς μίλησε στο διώκτη Σαούλ, που βάδισε προς Δαμασκόν “εμπνέων απειλής και φόνου εις τους μαθητάς του Κυρίου” Η γλώσσα αυτή είχε το χαρακτήρα σεισμού. Εσείσθησαν τα πάντα και φως εξ ουρανού ετύφλωσεν τον Σαούλ, αναγκάζοντάς τον να πέσει στα γόνατα και να ακούσει τον ίδιον του Ιησούν να του λέει “Σαούλ, Σαούλ τι με διώκεις;” Για να γίνει το Κοσμοιστορικό Θαύμα και όταν σηκώθηκε ο Σαούλ είχε γίνει ο Παύλος, ο διαπρύσιος κήρυκας του Ευαγγελίου του Χριστού ανά τον κόσμον. Ο Θεός έχει τον τρόπο του, για καθέναν από τους ανθρώπους να του μιλάει με ιδιαίτερο τρόπο. Άλλες φορές χρησιμοποιεί το “πυρ” των θλίψεων: Δοκιμασίες, αρρώστιες, θάνατοι που σαν αστραπές συγκλονίζουν τον άνθρωπο. Άλλες φορές χρησιμοποιεί την αύρα των δωρεών του, λέγοντας στον τυφλό, το χωλό δηλαδή τον αμαρτωλό “θέλεις υγιής γενέσθαι;”

Ανά πάσαν στιγμήν και όχι σε ορισμένο χρόνο και τόπο απευθύνεται ο θεός δια του Πνεύματος στους ανθρώπους και στην ώρα της τρικυμίας και στην ώρα της γαλήνης. Και όταν μιλάει στον Άσωτο του Ευαγγελίου και εκείνος ξεστομίζει τα αποφασιστικά και μετανοημένα λόγια του “Αναστάς πορεύομαι προς τον πατέρα μου” Το Πνεύμα είχε μιλήσει σε μια αναπάντεχη στιγμή, όταν αυτός είχε φθάσει στο χείλος της απόγνωσης. Η γλωσσολαλιά αυτή του Αγίου Πνεύματος απευθύνεται σ’ όλους μας και στη σύγχρονη εποχή. Λέγει, λόγου χάριν, προς τους Θεολόγους: Να ρίξετε τα ναρκωμένα πνεύματα στις αβύσσους του θείου φωτός. Βγείτε από τις σκοτεινές σπηλιές των σπουδαστηρίων σας, ξαναδώστε στους υπναλέους τις κορφές, στους αποκαμωμένους τις πηγές. Γίνετε και σεις απόστολοι του θεού. Ξαναλουσθείτε στο φως της Πεντηκοστής.
Πεντηκοστή: Το ιστορικόν (Πραξ. των Αποστόλων κεφ.1, 6-8 κεφ.2, 1-4)

Ο Χριστός είχε προειδοποιήσει τους μαθητές του να μείνουν κοντά στην Ιερουσαλήμ και να περιμένουν το Αγιον Πνεύμα, για να βαφτιστούν με αυτό και να λάβουν δύναμη απ’ αυτό να γίνουν μάρτυρές του και να διδάξουν περί Αυτού και στην Ιουδαίαν και στη Σαμάρειαν και εις τα πέρατα του κόσμου. Και ενώ οι μέρες περνούσαν και πλησίασε η Πεντηκοστή ημέρα από της Αναστάσεως του Κυρίου, τότε όλοι οι μαθητές συγκεντρωμένοι στο ίδιο μέρος έζησαν μία συγκλονιστική στιγμή. Τότε έγινε το μεγάλο θαύμα της Πεντηκοστής: Μια βοή ακούστηκε που γέμισε όλο το σπίτι και συντάραξε τους Αποστόλους. Πύρινες γλώσσες εμφανίσθηκαν και κάθισαν επί την κεφαλήν ενός εκάστου των δώδεκα Αποστόλων (12ος στη θέση του Ιούδα ήταν ο Ματθίας). Με το γεγονός αυτό που έγινε με την επενέργειαν του Αγίου Πνεύματος, από τη στιγμήν εκείνην, οι σχεδόν αγράμματοι μαθητές (ψαράδες οι περισσότεροι), άρχισαν να μιλούν ξένες γλώσσες, γέμισαν από Πνεύμα Αγιον, πήραν δύναμη απ’ αυτό και άρχισαν να διδάσκουν ανά τον κόσμον Κύριον Ιησούν τον Εσταυρωμένον και Αναστάντα. Έτσι αρχίζει η χριστιανική Εκκλησία με την κάθοδον του Αγ. Πνεύματος επί των Αποστόλων την ημέρα της Πεντηκοστής και επειδή η Εκκλησία μας είναι το Σώμα του Χριστού, είναι επίσης ναός και κατοικία του Αγ. Πνεύματος. Να ο ιδιαίτερος τρόπος που διάλεξε ο Θεός για να μιλήσει στους Αποστόλους και να τους καταστήσει από αγράμματους, σοφούς κήρυκες της νέας θρησκείας του. Αυτό είναι με λίγα λόγια το ιστορικό της Πεντηκοστής.

Ας έλθουμε τώρα στην εποχή μας. Εποχή κατά την οποίαν κυριαρχεί ο υλισμός και η σαρκολατρεία και εποχή κατά την οποίαν απουσιάζει το Άγιο Πνεύμα και η παρουσία του και η επενέργειά του. Και όμως η ζωή που κάνουμε μας οδηγεί σε αδιέξοδα. Σ’ αυτά μόνη σωτηρία διέξοδος, είναι η απαραίτητη παρουσία του Αγ. Πνεύματος στη ζωή μας. Όταν ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν στον Παράδεισο, ήταν ενωμένοι με το Άγιο Πνεύμα και ζούσαν πανευτυχείς. Όταν όμως παρέβησαν την εντολή του Θεού, υποπίπτοντας στο πρώτο παράπτωμα, στην πρώτη αμαρτία, κατάντησαν δυστυχείς και τρισάθλιοι και η συνέπεια της φθοράς και του θανάτου μπήκε στη ζωή τους. Θα διανοηθεί κανείς πως είναι δυνατόν ο σημερινός άνθρωπος να ανακτήσει τη χάρη του Αγ. Πνεύματος.

Υπάρχουν τρεις δρόμοι γι’ αυτό (Η ορθόδοξη πίστη μας έχει πάντοτε λύσεις στα προβλήματα, απαντήσεις στα ερωτήματα) 1)Η ορθόδοξη πίστη μας. Όσο μεγαλύτερη η πίστη, τόσο μεγαλύτερη η χάρη του Αγ. Πνεύματος. 2)Το Άγιο Βάπτισμα, τότε που λαμβάνουμε πνεύμα άγιον και γεμίζουμε ολόκληροι από θείον φως. 3)Η μετάνοια είναι το λουτρό της ψυχής μας, από το οποίο και επανακτούμε τον αγιασμό και τη χάρη του Αγ. Πνεύματος. Τώρα με την κάθαρση της ψυχής μας από τα πάθη, να φύγουν δηλ. τα αγκάθια της αμαρτίας και να φυτευφθούν τα λουλούδια των αρετών, με την τήρηση των θείων εντολών και με την κοινωνία, τη μετάληψη και μέθεξη του θεανθρώπου Ιησού, ζωογονείται η ψυχή μας και με τη δύναμη του Αγ. Πνεύματος παραμένει αυτό κοντά μας σ’ όλη μας τη ζωή.

Τελειώνοντας, θα αναφέρουμε δύο λόγια για το Χρίσμα κατά το μυστήριον της Βαπτίσεως και τη σχέση του με το Αγ. Πνεύμα. Το χρίσμα είναι δωρεά του Αγ. Πνεύματος και αποτελεί μια επέκταση της Πεντηκοστής: Το ίδιον πνεύμα που κατήλθε υπό μορφήν πυρίνων γλωσσών στους Αποστόλους, τώρα με το χρίσμα κατέρχεται και χαρίζεται σε κάθε νεοφώτιστο.
Αυτή λοιπόν είναι η Πεντηκοστή που εορτάζομεν και το Άγιο πνεύμα, το “φύσημα” του θεού στον άνθρωπο που τον κάνει ίσον “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσην του”.